Note2

من گمان میکنم انسان ، قدر زمان را که نه، قدر عُمر را نمی‌داند.
ماهیت این دو ، لحظه ها و ساعت هاست، اما دیگری میگذرد و دیگری به پایان میرسد...
_تکه هایی از مآه.
۲۳ مهر ۱۴۰۲ ساعت ۱۲:۵۹

برای هرکسی که بهش نیاز داره...

میدونید من ، شخصیتی که ساختم، دلش میخواست نور باشه، امید باشه و سبز باشه...
به مرور زمان دیدم که چقدر شکسته شد، به مرور فهمیدم اگر تاریکی‌هام رو نشون ندم نورم بیمعناست، اگر نشون ندم ناامیدم، امیدواریم مفهومی نداره، و اگر تلاش برای رشدم رو نمایان نکنم، فراموش شُدنی میشه گذر زمانم.

الان بیشتر از همیشه، سعی می‌کنم که به خودم یادآوری کنم، زندگی همیشه چیزای قشنگ نیست،عکسهای قشنگ و حرف زدن از امید نیست، چون پیش میاد خیلی وقت ها توی لجنزار ذهنت غرق شی.

و از من برای تمام کسایی که احساس ناکافی بودن دارند : زمین هیچ وقت هموار نیست...
_تکه هآیی از آسمان

۲۰ مهر ۱۴۰۲ ، ۲۱:۳۹

Note

من دلشکسته تر از همیشه و شکسته تر از هر زمان دیگری‌ام.
میگفتم همه چیز درباره ی زمان است اما گمان میکنم زمان خودش هم نمیداند که چیست...
اکنون میگویم همه چیز درباره ی عمر است.
این عمر است که شکسته میشود، پا به پای من... نه زمان...
-تکه هایی از مآه
۲۳ مهر ۱۴۰۲ ساعت ۱۲:۴۷ .

خدایاشکرت.

این روزها با مقاومت بسیار ، انیمه ری زیرو میبینم و پناه میبرم به خدا از شرِ لایت ناول نویس( نویسنده ) های روانی.

مهر 1402

اولین بارون ِ پاییز...

+ مهر داره تموم میشه ...

همچنان انیمه برا بچه هاست دوستان.

خداروشکر میکنم که مانگاکاها یکی ازون یکی روانی‌ترن.

_شیبویای جوجوتسو چرا اینقدر خونین شد؟

یعنی که چی این کارا.

من مووی جوجوتسو رو ندیده بودم، مستقیم رفتم فصل ۲، با دیدن گذشته گتو سرش کراش زدم، یک روز، فقط یک روز از کراش زدنم روش نگذشته بود که یه خدا بیخبر اسپویلم کرد که گتو مُرده!

آقا یعنی چی ، نه که با اسپویل مشکل داشته باشم، حداقل میزاشتید یک هفته از کراش زدنم بگذره. ای بابا.

مراقب خود باشید...

اگر همه کسانی را که در پی راضی کردن دیگران هستند، از جهـان خـارج کنید، دست کم یک چهارم جمعیت جهان کم می شـود. شمار فراوانی از شما شخصیت خود را بنا به شرایط، کوچک می کنید تا پذیرفتـه شـوید و همیشه در صدد انجام کاری برای جلب رضایت دیگران هستید. مشکل اینجاست که پس از چندین بار رنگ عوض کردن در طول روز، شاید دریابید که وقتی در پی وجود اصلی تان می گردید، کسی را نمی یابید.
راضی کردن دیگران بدون کوتاه آمدن از خود، هنری ظریف است. رفتاری خوشایند داشتن و جلب رضایت مردم، هیچ اشکالی ندارد؛ به شرط این که وجود خودتان را فدای لذت دادن به مردم نکنید. همین که به بهای خودتان در پی جلب تأیید دیگران برآیید، نخستین گام را در فرایند کند فرسایش اعتماد به نفس خود برداشته اید.

گی هندریکس

عقب نکش...

بعد از مریضی سنگین همراه با pms و وقایع بعدش و فوت یک نفر، همچنان چالش ۱۰۰ روزم بهم چشمک میزنه.

هرچند هنوزم مریضم و معدم اذیت میکنه.

:))

خدایا ممنونت میشم خودت رو به کسی نشون بدی که بهم میگه هیچ انتظاری از تو نداره و اینقدر زیبا به تو نگاه میکنه...

" میدونم که همین الانشم نشون میدی اما دوست داشتم این رو بهت بگم..."

و قسم...

و قَسم به خدای ِ چشمهای ِ زیبایی که ممکن است روزی تاریکتر از اکنون شود...